Tayyar‘cığım,  Saymakla bitmez özellikleri ve nitelikleri olan  her iki  Cumhuriyetin  de  Ulu Çınarı,  Aydınlanma bilgesi,  Atatatük Devrimlerinin sönmez meşalesi, yeri doldurulmaz bir boşluk bırakarak aramızdan ayrılan,   yaşamı, düşünceleri ve  ödünsüz mücadelesi ve yazdıkları ile hep kılavuzumuz olacak , büyük insan  İLHAN ABİ‘nin, bana bıraktığı en büyük anı olan, O Güzel geceyi kalıcılaştıran fotoğrafımızı  ve Hikmet Çetinkaya‘ya  Büyük usta‘nın ölümü üzerine yazdığım e-postayı ekte gönderiyorum. Işıklar içinde yatsın.  Selam ve sevgilerimle... Sami DEMİREL  

Sevgili Dostum,

3 Mayıs‘tan beri ABD‘deyim. Aklım, gönlüm orada. Ülkemde olan olumsuzlukları, hukukuksuzlukları, baskıları, sahte gündem oluşturma çabalarını, arap muhipliğini, Kahraman Vatan  Evlatlarının, Mehmetlerin  şehit  edilmesini  içim kan ağlayarak  izliyorum.  Bugün haber  portallarında  İlhan Abi‘nin  vefat haberini öğrenince tarifsiz bir üzüntü kapladı içimi. Sanki yüreğimden vuruldum. Cumhuriyetin  Büyük Çınarı,  Anadolu Bilgesi, yaşamını çağdaşlaşma  uğraşısı, emperyalizme,gericiliğe ve bölücülüğe karşı mücadele ile geçiren  Bu Yiğidi yitirmek;  bu gerçeği  yaban ellerde öğrenmek. Yalnız ve uzak.   Yürekten vuruyor insanı. Hiç bir şeye benzemiyor bu acı ve üzüntü. İlhan Abi Kemalizm‘in, Anadolu‘da sönmeyen meşalesi,    Penceresi’nden  tüm Anadolu‘ya ,ülkeye Kemalizm‘in aydınlık işiklarını saçan, umudu büyütüp, direnci arttıran bu Kalpaksız kuvvacıyı   Yunus’dan  Pir  Sultan‘dan, Hacı Bektaş‘dan  gelen süzülmüş, damıtılmış insan sevgisinin, insan sıcaklığının, Enel  hak felsefesinin günümüz  temsilcisi,  simgesiydi. Bu topraklarınn yetişdirdiği  bir eren, bir bilgeydi. Yeri kolay  kolay doldurulamaz.  Birçok  yurtseverin,  Atatürk‘çü çağdaş insanımızın olduğu gibi benim yaşamımda ve bilincimde de İlhan  Abi‘nin unutulmaz ve çok anlamlı bir yeri  vardır. 40 yıldır bir ekmek,  bir Cumhuriyet  Gazetesi ile başlardı  günümüz. Cumhuriyetin Penceresini açar doğruyu güzeli orda bulur, bilicimizi, fikrimizi, aydınlanmanın ışığı  ile geliştirir;  Yurtseverliğimizi pekiştirirdik. Aklı  inancın,  bilimi  dinin önüne alan aydınlanma bilincinin gerçek Atatürk’çülük  olduğunu O‘nun yazılarını okuyarak anladık. Türkçemizin güzelliğini ve zenginliğini  O‘nun yazılarını okuyarak hissettik. Cumhuriyet Gazetesini,  İlhan Selçuk‘u okumanın bazılarına göre (Ki O bazıları çoğu kez iktidarlardı) vatan hainliği ile özdeş olduğu dönemleri ve o dönemlerin faşist baskıları altında gün oldu Günaydın gazetesine sarmak zorunda kaldık  CUMHURİYET‘i . Başlı başına kahramanlıktı o günlerde İlhan SELÇUK‘u ve CUMHURİYET‘i okumak. Cumhuriyetciler birbirlerini gözlerinden tanır, akrabadan daha yakın olurlardı birbirlerine.Her zaman Cumhuriyet okuru olmak, İlhan Selçuk okuru olmak ayrı ve en önemli aidiyet duygusuydu Cumhuriyet okuru için, Cumhuriyet ve İlhan SELÇUK bir ışıktı ülkenin aydınlık insanlarını etrafında toplayan ve bir güç kaynağı oluşturan. Cumhuriyet  bir  üniversitedir. Hiç mezun olunmayan,  aydınlanma, yurtseverlik ve Kemalizm üniversitesi . İşte onun baş öğretmenini, Bir anlamda rektörünü  kaybettik  bugün. Bu Üniversite hiç kapanmasın, bu ışık hiç sönmesin. İlhan Abi’nin  de  arzusu budur. Biz Cumhuriyetci‘lerin de…   Cumhuriyet gazetesini yaşatmak ve geliştirmek, O‘nu kurduran, kuran ve kurumsallaştıran, ,Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK, Yunus NADİ, Nadir NADİ, Berin Nadi ve İlhan SELÇUK‘a bir vefa borcu, gelecek aydınlık kuşaklara karşı bir yükümlülüğüdür. Cumhuriyeti  korumak, Atatürkçü Düşünce Sistemini  özümsetmek ve devrimleri benimsetmek üzere  tam bağımsızlıkçı ve anti emperyalist düşünce üzerine oturmuş  misyonu ile kurulan Cumhuriyet gazetesini geliştirerek tirajını yükseltmek ve yaşatmak bu günkü yönetim kadrosunun  sadece  görevi  değil  kurucu ve kurumlaştırıcılara karşı bir vefa borcu;  Türkiye Cumhuriyetine  karşı  bir  sorumluluğudur. Cumhuriyet  Gazetesi  kendisinin bu dokusu ve misyonuna yönelik iç-dış tüm saldıra ve baskılara rağmen bunca kalem yiğidini şehit vermek pahasına direnmiş; karşı koymuş  ve dimdik ayakta durmuş;  dokusunu ve misyonunu değiştirmeden ve saygın yerini koruyarak,  bağımsızlığına halel getirmeden bu  güne kadar kurumsal onuruyla gelmiştir. Bu günden sonra  da aynı bilinç ve dirençle işlevini sürdürecektir. Türkiye Cumhuriyetinin ilelebet yaşayacağına inandığım gibi Onunla özdeş Cumhuriyet Gazetesinin de yönetici, çalışan ve okurlarınca ilelebet yaşatılacağına inanıyorum. Onun yok olması Atatürk‘ün kurduğu Çağdaş Cumhuriyetin yok olması demektir. Bu acı günde Bu düşüncelerimi sizinle paylaşmak istedim. Bir dostunuz bir okurunuz olarak.  ABD‘den ancak 4 temmuz‘da dönebileceğim., İlhan Abi’nin  Hacıbektaş‘da  ki  son yolculuğunda onunla olamamak bana kaybı kadar büyük üzüntü vermekte.  Hiç  unutamadığım o gözlerindeki  sevgi, sesindeki o insan sıcaklığı ile, mütevazilik  örneği o güzel, kamil, bilge insan İLHAN ABİ‘ye son yolculuğunda benden binlerce selam söylemeni  toprağına benim içinde birkaç gül/karanfil  bırakmanı dostluğumuza sığınarak rica ediyorum. Aynı dileklerimle Alev  Coşkun‘a,  İbrahim Yıldız‘a, Miyase İlknur’a özellikle  Mustafa Balbay‘ a  bin selam,  bin sevgi…  Hepimizin başı sağ olsun. İLHAN ABİ  ışıklar içinde yatsın.

Sami DEMİREL

E.Tuğg.